Wikimedia Quarto/3/Pl-2

 Orędzie założyciela



Misją Wikimediów jest dostarczanie wiedzy wszystkim ludziom na Ziemi w ich własnym języku. Wikipedia, jako część tej misji, ma na celu stworzenie oraz dystrybucję wolnej encyklopedii o najwyższej możliwej jakości. Pytanie, czy społeczność jest bardziej, czy mniej ważna od tego celu, jest źle postawione – społeczność w pełni służy temu celowi.

Nie znam żadnego przypadku, w którym istniałaby zasadnicza rozbieżność między tymi dwiema sprawami. Innymi słowy rdzeń społeczności, ludzie, którzy rzeczywiście wykonują pracę, skupiają się z pasją na jednym – na tworzeniu czegoś niezwykle wysokiej jakości, a nie tylko na budowaniu sieciowej społeczności dla samej siebie.

Społeczność nie jest ważniejsza od naszego zadania, społeczność jest zorganizowana wokół niego. Różnica polega po prostu na tym, że decyzje nie powinny być podejmowane przez ocenę społecznych korzyści, pod wpływem większości, czy na mocy tradycji, ale zawsze w świetle celu, który sami sobie wyznaczyliśmy.

Nie podzielam zdania, o ile mi wiadomo żywionego tylko przez nieliczną garstkę, że Wikipedia jest w jakikolwiek sposób nastawiona przeciw elitarności i ekspertom. Jeśli już, to jesteśmy raczej skrajnymi zwolennikami elitarności, ale jednocześnie przeciwnikami papierków. Przyciąganie i utrzymywanie specjalistów z wyższych uczelni jest jednym z naszych celów. To znaczy, że poszukujemy myślących, inteligentnych ludzi, którzy chcą bardzo ciężko pracować wraz z innymi nad dokładnością i wyważonym punktem widzenia, i nie akceptujemy niczego mniej. Doktorat jest cennym dowodem takiej woli, ale nie zastępuje tych przymiotów.

Mogą wystąpić sytuacje, kiedy posiadacz stopnia naukowego uważa, że nikt inny nie powinien zmieniać jego specjalistycznych artykułów lub nie może znieść, że ktoś podważa jego punkt widzenia, i nie ma cierpliwości do dyskusji. W takich wypadkach jego wiedza ma ograniczoną wartość; jeżeli ktoś nie jest zdolny do pracy w sposób przyjazny i pomocny dla społeczności oraz sądzi, że jego tytuły uprawniają go do posiadania ostatniego słowa na dany temat, to jest to problem i dla niego, i dla nas. Będziemy musieli zawsze dokonywać złożonego osądu, jak radzić sobie w takich sytuacjach.

Podpisuję się obiema rękami pod celem osiągnięcia w Wikipedii jakości "tradycyjnych encyklopedii lub lepszej", a nasze wszystkie reguły społeczne powinny obracać się wokół niego. Otwartość i przyjazność są nieodzowne, ale są tylko radykalnymi środkami do osiągnięcia naszych radykalnych celów.

Orędzie rady powierniczej

To już rok, od kiedy Angela i ja zostałyśmy wybrane do rady powierniczej; rok fascynujący, ale i trudny. Był to także pierwszy rok prawdziwego działania Fundacji i jej rady.

W czerwcu 2004 narodziny Fundacji były przede wszystkim deklaracją woli Jimbo. Jej celem było utworzenie ram prawnych odpowiadających potrzebom projektów Wikimedia i wspomagających ich rozwój przy jednoczesnym promowaniu ich otwartości i wolnego charakteru. W skrócie celem było usunięcie historycznych komercyjnych naleciałości takich jak związki z wikipedia.com i bomis.com oraz pełne przyjęcie pewnego ideologicznego charakteru.

Rok temu Fundacja istniała na papierze, ale nie miała żadnej realnej formy. Jimbo miał pewną wizję tego, czym będzie rada. Uważał, że czekają nas kwartalne spotkania i nieco uzgodnień co do podstawowych zasad. Wszystko przemyślane wcześniej, więc niewymagające zajęcie...


 * Cytat: "Rola rady generalnie *nie* polega na angażowaniu się w codzienne działanie serwisu sieciowego. Rada to oficjalne ciało upoważnione do podejmowania ostatecznych decyzji związanych z Fundacją. Zarządzanie stroną internetową to zupełnie inna sprawa. Nie przewiduję, aby zajmowanie miejsca w radzie było trudne lub wymagające." -- Jimmy Wales

Wraz z Angelą nie do końca podzielałyśmy ten pogląd; obie planowałyśmy zaangażować się trochę bardziej niż tylko do "brania udziału w pewnych spotkaniach"... i zdaje się, że wypracowałyśmy trochę ciekawszą pozycję. :-)

Podczas, gdy Jimbo zajmował się znaczną częścią zarządzania technicznego i finansowego, my powoli usiłowałyśmy wprowadzić w życie nasze własne koncepcje co do naszych ról w Fundacji - przekazywać Jimbo opinie piszących, organizować ogólne działanie Fundacji, ogłaszać decyzje podjęte przez radę, wspierać inicjatywy piszących oraz stopniowo pomagać Jimbo w pewnych zadaniach, w które nie był już w stanie zaangażować się jeszcze bardziej.

Ludzie często pytają: Ale w jaki sposób działacie? No cóż... to zmieniało się w ciągu tego roku. Latem 2004 cała nasza trójka była stosunkowo często dostępna i mogliśmy rozmawiać o bieżących sprawach przez cały dzień na kanałach IRC. Nasza grupa miała sposobność spotkać się trzy razy w lipcu, listopadzie i grudniu. Jimbo i Angela jesienią pracowali razem wraz z BBC w Londynie... Dla Angeli i dla mnie najtrudniejsze było znalezienie sobie miejsca oraz, jednak, unikanie wchodzenia sobie nawzajem w drogę. Nie zawsze było to łatwe; obie miałyśmy bardzo silne pragnienie, by być użytecznymi, oraz aby widzieć, że nasza praca jest doceniana.

Dziś sprawy mają się inaczej. Angela i ja jesteśmy bardzo zaangażowane w nasze zawodowe i osobiste życie. Czasy naszej obecności na IRC zachodzą na siebie tylko częściowo. Jimbo w ciągu tygodnia często wyjeżdża, gdyż światowy sukces naszych projektów oznacza wciąż piętrzące się prośby o prezentacje na ich temat. Weekendy zaś poświęca życiu osobistemu.

To, co mogło stać się wadą, to znaczy mniejsza dostępność dla projektów Wikimedia oraz zwiększony stres związany ze ściślejszym zarządzaniem naszym czasem, stało się, jak myślę, zaletą - poświęciłyśmy wiele czasu Fundacji, zachowując przy tym naszą prywatność. Nie jesteśmy całkowicie zależne od projektu.

Zatem w chwili obecnej działamy o wiele bardziej asynchronicznie – za pomocą emaila lub dyskusji sam na sam na IRC. Częściej zdarza się, że Angela lub ja wchodzimy w role wcześniej zagospodarowywane przez Jimbo, takie jak odpowiadanie na lokalne konflikty lub reagowanie na oficjalne pisma. Ze względu na wzrost liczby tych sytuacji, próbujemy rozdzielać między siebie pracę... ryzykując, że umknie nam informacja o jakiejś sprawie już obsługiwanej przez innego członka rady.

Niektóre z działań rady są widoczne dla twórców artykułów. Do najbardziej rzucających się w oczy należy podpisanie partnerstwa z Yahoo! czy też uczestnictwo w spotkaniach Wikipedii. Jednak zazwyczaj jej działania nie są widoczne ani na wiki, ani na najbardziej znanych listach dyskusyjnych. Na nasze codzienne czynności może się składać obsługa niezliczonej liczby emaili, układanie budżetu, wspomaganie organizacji wydarzeń, branie udziału w tworzeniu i dystrybucji Quatro oraz informacji prasowych, aktualizacja strony WWW Fundacji, promowanie idei tworzenia nowych oddziałów i ich list dyskusyjnych, śledzenie przebiegu sądowych oskarżeń o zniesławienie lub naruszenie praw autorskich, rozpatrywanie legalności użycia jakiegoś logo, mediacja przy konfliktach w poszczególnych projektach, pukanie do programistów po informacje, organizacja spotkań w sprawie grantów, podpisywanie petycji, prezentowanie projektów na konferencjach, udział w wywiadach, zamawianie sprzętu, pytanie się o status niekomercyjny, organizowanie zwrotu podatku dochodowego oraz zdobywania funduszy, analizowanie i komentowanie umów z partnerami, śledzenie i wspieranie tworzenia lokalnych oddziałów, przekazywanie próśb od piszących artykuły itd....

To wszystko nie mogłoby być obsługiwane wyłącznie przez małą grupkę ludzi, którzy są czasami źle poinformowani co do przesłanek i wyników swoich decyzji – na przykład nikt z nas nie ma wykształcenia prawniczego. Dlatego konieczne jest tworzenie trwałej sieci współpracowników oraz życie nadzieją, że wszystko obróci się na dobre.

I w zasadzie, TO DZIAŁA! Niestety mnogość codziennych zajęć odsuwa istotne decyzje dotyczące prawidłowego rozwoju Fundacji.

W tym roku Fundacja działała na opisanych powyżej zasadach – odnotowując wzloty, i upadki, i to, co pomiędzy. Jej rola była wypracowywana dzień po dniu zgodnie ze zmieniającymi się potrzebami przez dążenie do rozwoju stałego, ale w granicach rozsądku, przez dążenie do podejmowania decyzji przez konsensus, a nie głosowanie, oraz przez wspieranie sugestii wielu ludzi i słuchanie tak bardzo, jak tylko mogliśmy. Mam nadzieję, że będzie ona rozwijała się zgodnie z tym modelem, stopniowo i w sposób ciągły budując solidne podstawy działania, które są jej naprawdę potrzebne.

Florence Nibart-Devouard, "Anthere" 17:58, 24 maja 2005 (UTC)